Bij de pomp

[dropcap]M[/dropcap]editatie is in. Er zijn lagere scholen waar kinderen al jaren mediteren. Gisteren hoorde ik daar een reportage over op de radio. Ik sliep nog half, ook een vorm van mediteren, maar hoorde wel een fluisterende leerkracht een verslaggever rondleiden.

Prachtige dingen zijn dat, radioreportages: je denkt zo’n heel schooltje zo om zo’n stem heen: TL-licht in de gangen, jassen aan de kapstokken, rugzakjes, kinderen gebogen over hun schriften, of in kleermakerzit aan het mediteren in het gymnastieklokaal. Straks gaat de bel en brandt de harde werkelijkheid weer los.

Meer nieuws van het meditatiefront.

Gisteren opende burgemeester Cohen in Amsterdam een benzinestation met meditatieruimte. Het stond op de agenda van het ANP, dus het kan zijn dat de burgervader er op het laatste moment van af heeft gezien, of dat er iets dringends tussenkwam. In dat geval ging het benzinestation open zonder feestelijkheden. Helemaal niet erg, want het is geen echt benzinestation, maar een kunstwerk waar je alleen terecht kunt als je auto op plantaardige olie rijdt.

Tanken en mediteren.

Het lijkt een wonderlijke combinatie, maar het is natuurlijk een gat in de markt. Waarom hebben tankstations trouwens geen gebedsruimte? Of een stiltecentrum? Een beetje luchthaven heeft zo’n voorziening, maar een tankstation heeft helemaal niets – oké, je kan er chips kopen, of hout voor de open haard, en sigaretten en pornoblaadjes, maar ruimte voor contemplatie is er niet.

Op de WC – hoor ik u denken.

Oké, op de WC. Ik zie dan onmiddellijk die Glorixreclame voor me met die vrachtwagenchauffeur die in Parijs zware aandrang krijgt, maar zijn broek pas laat zakken als hij veilig op een Nederlandse WC zit bij een Nederlands benzinestation. Vooral de grijns die over zijn gezicht trekt als de boodschap valt: nooit eerder werd het diepe geluk van een poepende man zo roerend gefilmd. Helaas is het gemiddelde toilet van een gemiddeld benzinestation daarmee nog geen meditatieruimte.

Wat is mediteren eigenlijk?

Ik zou het niet weten – eeerlijk gezegd. Volgens mij is het de bedoeling gedurende een bepaalde tijdspanne bewust aan niets te denken, danwel het brein te reinigen van gedachten door een tijd niets te doen. De crux zit hem natuurlijk in de klok: hoe lang moet je het doen om van een succesvolle sessie te kunnen spreken?

Ik zou zeggen: kort.

Maar hevig, uiteraard.

Succesvol mediteren is bij een benzinepomp uitstekend te doen, er hoeft helemaal geen speciale ruimte voor te worden ingericht. U steke de slang in de benzinetank van uw voertuig, u houdt de handle ingedrukt, u staart wezenloos naar het oplopende bedrag op de pomp en voilà, u mediteert. Zo doet ik het zelf, en dat gaat prima. Er zijn dagen geweest dat ik wel eens aan de hoge brandstofprijzen dacht, of aan het kwartje van Kok, maar die dagen liggen achter me. Ik denk nu gewoon lekker nergens aan. Intussen stroomt mijn tank vol, en waait er een gure wind langs mijn enkels. Ik snuif de benzinedamp op.

Heerlijk.

Ik kan heel precies aangeven wanneer de sessie voorbij is. Dat is op het moment dat ik naar de kassa loop om af te rekenen. Vlak voor ik er ben, draai ik me even om te kijken bij welke pomp mijn auto staat. Een verrukkelijk moment vind ik dat, want dan ben ik terug op aarde.

Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.