De hond van de koning 2

[dropcap]B[/dropcap]aron Roest van Alkemade knikte en opende het raampje aan zijn kant van de koets. Hij stak een hand naar buiten en een van de Huzaren uit het gevolg kwam langszij en kreeg opdracht onmiddellijk de burgemeester van Tiel te verwittigen van de komst van de koning en het feit dat hij aan tafel wilde, per direct. De Huzaar galoppeerde weg. De hoeven van het paard kletterden op de natte keien. Lodewijk niestte. De hofmaarschalk draaide snel het raampje dicht en overhandigde de koning een schone zakdoek. Daarbij keek hij discreet de andere kant op.

“Wat een kutland,” mompelde Lodewijk, “excusez, Roest.” Hij snoot tetterend zijn grote, rode neus en keek naar buiten. Er dreven niet alleen druppels langs het raampje van koets, er dreven ook tranen in de koninklijke ogen. Wat deed hij hier in Hemelsnaam? Waarom zat hij niet in Ajaccio aan de haven? Een golfje maagzuur sprong nijdig zijn mond binnen. Nee, hij voelde zich niet lekker. Misschien hielp een flinke bout vlees met een glas wijn. Meestal niet, maar je moest wat om je thuis te voelen.

De koets kwam stotend tot stilstand. De hofmaarschalk zette zijn gepluimde hoed op, opende de deur aan zijn kant van de koets en sprong in een diepe plas. Zo’n type was die Roest van Alkemade dus. De koning bleef somber zitten. De deur van de koets werd gesloten. Lodewijk hoorde de paarden snuiven, de Huzaren afstijgen, gevloek en geschreeuw. Hij sloot de ogen en wachtte af. Het was iets minder gaan regenen, maar de wind joeg dwars door het koetswerk heen. Er werd geklopt. De koning opende zijn ogen. Hij had al helemaal geen zin meer om te eten. Baron Roest van Alkemade trok de deur open “Sire, ik heb hier de maire voor u,” zei hij, en hij wees op een klein, doorweekt mannetje dat naast hem stond. “We kunnen terstond aan tafel.”

“Goed zo,” zei de koning.

Hij sloeg de dekens van zijn benen en stapte de koets uit. Oppassen dat hij niet uitgleed op het trapje dat de hofmaarschalk voor hem had klaargezet. Maar het ging goed. De burgemeester boog en wilde zijn hand kussen. Daar moest Lodewijk niets van hebben. Voor je het wist had je een rare ziekte, en hij had al zoveel. Hij glimlachte vriendelijk naar de man.

“Sire, laat ik u voorgaan naar onze herberg,” lispelde de burgemeester onderdanig.

Een slijmjurk, stelde de koning vast. Hij mocht het dan zwaar hebben in het leven, hij kende zijn pappenheimers. Hem bedrogen ze niet zomaar. Hij sukkelde braaf achter de man aan.

Het was warm in de herberg, en stampvol. Bij het vuur was een grote tafel ontruimd voor het hoge bezoek. Langs de muren stonden mannen met hoekige koppen ademloos toe te kijken hoe hun koning binnenkwam en plaatsnam. De burgemeester ging naast hem zitten, Roest van Alkemade en de kolonel van de Huzaren er tegenover. Daarnaast schoven nog wat plaatselijke notabelen aan. De waard kwam aan tafel en stelde een eenvoudige maaltijd voor: potage, gebraden eend en bonen. Uiteraard begeleid door de beste wijnen uit zijn kelder.

De hofmaarschalk keek de koning even aan. Deze knikte. Hij hield weliswaar niet van bonen, maar men kon moeilijk overal bezwaar tegen hebben. De mensen deden hun best, dat was al heel wat.

“Zijn majesteit vind het een uitstekend voorstel,” sprak Roest van Alkemade, “maar we hebben wel haast, goede man.”

“Komt voor de bakker,” riep de waard uit en hij holde weg.

Even later verschenen de kruiken wijn op tafel en na twee snelle glazen voelde de koning zich een beetje wegzakken. Het vuur hielp ook. Hij begon zich echt rozig te voelen. Om hem heen zweeg iedereen, omdat hijzelf ook niets zei. Dat was zo’n dwaasheid van het koningsschap waar hij eigenlijk een hekel aan had, maar nu kwam het hem wel goed uit. Het scheelde maar weinig of hij viel in slaap. Gelukkig kwam toen de soep op tafel, en daarna de eend in het gezelschap van grote schalen bonen. Het smaakte allemaal prima, al at de koning niet meer dan wat muizenhapjes. Toen Roest van Alkemade zijn laatste hap had genomen, stond Lodewijk op. De kolonel van de Huzaren gooide zijn mes neer en sprong ook op.

(wordt vervolgd)

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.