Een goed begin

[dropcap]J[/dropcap]e kunt de dag op twee manieren tegemoet treden. Met achterdocht, of onbevangen. Je kunt denken: ik zal vandaag wel weer genaaid worden. En je kunt denken: benieuwd wat deze dag me brengt. Aan het einde van de rit is het resultaat natuurlijk vaak hetzelfde, en is iedereen genaaid, maar mij gaat het om het begin.

Dat moet goed zijn.

Iedere ochtend om iets voor negen uur sluit Rob Trip het Radio 1 Journaal af met de woorden “Het gaat een hele mooie dag worden.” Soms varieert hij een beetje, speelt hij wat met de klemtonen, maar de strekking is altijd hetzelfde, zelfs als vaststaat dat het de hele dag zal regenen.

Je kunt natuurlijk denken: “ja, voor jou wel!” Want voor Rob zit de werkdag er op, na drie uur presenteren, en voor jou is de dag net begonnen. Hij stapt zometeen in zijn auto en rijdt fluitend naar huis, en jij staat in de file, onderweg naar de baas. Wat nou mooie dag?!? Sodemieter op!

Ik denk dat nooit.

Ik ken Rob Trip niet. Ik weet dat hij vroeger Nova presenteerde, dat hij een hersenbloeding heeft gehad en dat hij net toen hij weer terug kon op televisie door Nova aan de dijk werd gezet, want het programma moest worden vernieuwd. Rob Trip kwam toen bij het Radio 1 Journaal terecht, en daar zit hij nog steeds, elke dag. Soms wel eens niet, en dan mis ik hem ook meteen.

Ik ben een fan.

Rob Trip heeft een prettige stem. Dat klinkt nogal lullig om te zeggen, maar het is zo. Het is geen bronzen stem, geen gruizelige stem, geen rommelige stem, geen nasale stem, geen opgewonden, slordige stem, geen snelle stem, geen langzame stem, geen hoge of hele lage stem, geen stroperige of zachte stem, geen stem als een klok, maar toch een stem uit duizenden – merkwaardig genoeg.

Er zit iets lichtvoetigs in die stem, maar ook iets kritisch. Er klinkt intelligentie en nieuwsgierigheid in door, en humor – niet onbelangrijk. Het is een gelouterde stem: de eigenaar is een man in balans, maar toch is hij nog jong – of beter gezegd: in de kracht van zijn leven. Het is een stem die perfect past bij de wekkerradio, de ontbijttafel, de ochtendspits; geen stem die optimistisch de weg wijst, die een oordeel heeft, maar een stem die zin geeft.

Zin ín de dag die gaat beginnen.

Ik probeer me wel eens voor te stellen hoe Rob Trip de dag begint. Als hij naar zijn werk rijdt, is het land nog niet op gang. De nacht is weliswaar voorbij, naar de ochtend moet nog beginnen. De zon komt op in zijn achteruitkijkspiegel, op de radio is alleen maar muziek – want nieuws is er nog niet. De stemmen klinken vermoeid, nog van de nacht, terwijl de dag al daar is.

Een wonderlijk uur.

Stil, en vol beloftes.

Je moet er wel gevoelig voor zijn, maar ik heb de indruk dat Rob Trip dat is, sterker nog – iedere dag slaagt hij er in die eerste indrukken van een ontwakend Nederland een paar uur vast te houden en te laten uitmonden in die ene tekst aan het einde van het programma: “Het gaat een hele mooie dag worden.” Een man die de dag onbevangen tegemoet treedt, dat is Rob Trip.

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.