Een jurk voor de zomer

[dropcap]D[/dropcap]e vrouw stond voor Azzuro in De PC Hooftstraat. In de etalage hing een zomerjurk in alle kleuren van de regenboog, zwierig, maar slank, laag uitgesneden, dunne, zwarte schouderbandjes. De deur van de winkel stond open. Binnen klonk muziek van Costes, uit Parijs.

De vrouw was een jaar of achtendertig en zag er vermoeid uit. Haar lange, zwarte winterjas hing open. Daaronder droeg ze jeans en een trui. Aan haar voeten had ze kekke cowboylaarzen met een roze neus. Niets wees er op, maar ze had beslist kinderen.

De zon scheen uitbundig.

De blik in de ogen van de vrouw zou je best verliefd kunnen noemen: ze zag zichzelf al lopen in de jurk, of beter nog; dansen. Ze voelde de dunne stof langs haar benen strelen, de blikken van haar man, plotseling weer verliefd, op haar gericht. Tegelijkertijd passeerden de zomerjurken die ze thuis in de kast had hangen, en wie weet zelfs jurken die ze allang niet meer had, maar waar wel mooie herinneringen bijhoorden.

Ze aarzelde.

Ze keek om zich heen. Het was niet druk in de dure winkelstraat, typisch maandagmiddag. Hier en daar wat toeristen. Op het terras van Maxis verderop twee oude dames in bontjassen. Aan de overkant een enorme neger in een spetterend blauw, fluwelen trainingspak die draalde voor de etalage van Schaap +Citroen.

De vrouw stapte de winkel binnen.

Ze wierp even een blik op de tassen, Miu-Miu en Chloé, rechts van de ingang, keek de winkel in, waar niemand was, en draaide zich toen naar de pop in de etalage die de jurk droeg waarop ze haar oog had laten vallen. Ze liet even de stof door haar vingers gaan, en betastte de schouderbandjes. Daarna gleed haar hand naar het label in de rug van de jurk – een ontwerp van Diane von Furstenberg. De prijs viel tegen, of mee – hoe je het maar bekeek.

De vrouw bekeek het van de zonnige kant. Daar was het de dag voor, en daar was het de jurk voor. Ze kreeg bovendien precies op dit moment gezelschap van een meisje van de winkel, en kon dus vragen in welke maten de jurk er was. Het meisje ging de vrouw voor de trap af, naar de benedenverdieping waar twee exemplaren van de jurk hingen, twee zesjes, small dus.

“Dat is te klein,” zei de vrouw. Behalve teleurstelling klonk er ook een lichte opluchting in haar stem door. Het meisje van de winkel deed alsof ze het niet gehoord had, en reikte de vrouw de jurk aan. Ze hield hem voor zich en keek in de spiegel. Leuk sandaaltje erbij, een mooie pump, klaar was Kees. De maat leek toch wel mee te vallen. “Oké,” zei ze, “ik wil hem passen.”

Ze verdween in de paskamer en kwam even later terug – de jurk aan. Hij paste, maar het was moeilijk te beoordelen of hij goed stond, want ze had hem over haar jeans heen getrokken. Haar trui had ze wel uitgedaan. Haar blote armen zagen er naakter dan naakt uit, haar handen waren roze van de winter. Ze draaide rond voor de spiegel en bekeek zichzelf zoals alleen vrouwen dat kunnen, kritisch, maar realistisch. “Nee,” zei ze uiteindelijk, “ik krijg er veel te brede heupen van.” Ze lachte naar het meisje van de winkel en schoot de kleedkamer weer in. De verliefdheid was over, maar een nieuwe zomerjurk zou er beslist komen.

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.