Het beroemde bankje

[dropcap]V[/dropcap]aak kom ik langs het beroemdste bankje van Amsterdam. Het staat aan de Apollolaan, in Zuid, tussen de Beethovenstraat en het Hilton, vlakbij de Kersentuin. Het kijkt, dezer dagen, uit op krokussen die aarzelend uit de grond komen.

Enkele jaren geleden zaten Willem Endstra en Willem Holleeder samen op dit bankje. Dat was op een zonovergoten dag. Een wakkere fotograaf legde de ontmoeting vast, en de foto verscheen in het blad Quote. Dat gaf een hoop commotie, want het was de eerste keer dat de vastgoedhandelaar in verband werd gebracht met de georganiseerde misdaad. Niet lang daarna werd Endstra vermoord, ook op een zonovergoten dag, trouwens, en op enkele meters van het bankje.

Een paar uur na de moord zat Joop van Riessen op het bankje. Inmiddels is hij met pensioen, maar destijds was hij nog een van de grote bazen van de Amsterdamse politie. Als ik nu langs het bankje kom, zie ik Joop er nog steeds zitten – wit dienstoverhemd, korte mouwen, bijzonder goed gehumeurd. Om hem heen alles afgezet met roodwitte linten, overal pers en cameraploegen, hij sereen in het doodstille centrum van de plaatsdelict, nou ja, een paar meter er vandaan. Betere positie was er niet.

Daarna werd het bankje nog beroemder. Om te beginnen was de foto van Endstra en Holleeder een van de weinige foto’s die er uberhaupt van Endstra was – dus hij verscheen om de haverklap. Vervolgens kwamen de verhalen los over hoe Endstra werd afgeperst en bedreigd, door diezelfde Willem Holleeder. Dit maakte de foto nog pikanter: niet alleen de enige foto waarop de bankier van de onderwereld en “de neus” (ook wel “het beest”) samen te zien waren, ook en vooral een foto van dader en slachtoffer broederlijk naast elkaar.

web_0211bin_holleeder

Op dat beroemde bankje.

Inmiddels is nog veel meer bekend geworden. Hoe Holleeder Endstra wel eens mee nam naar het Amsterdamse bos om hem daar in elkaar te timmeren, hoe Endstra de bankrekeningen van zijn eigen moeder plunderde om Holleeder te betalen, hoe de mannen bij nacht en onttij door Amsterdam reden; samen op de achterbank van een gepantserde BMW, Holleeder Endstra inlichtend over op handen zijnde liquidaties. Bizarre ritjes moeten dat zijn geweest.

Holleeder heb ik ook wel eens ontmoet, nou ja, gezien. Alweer voert de herinnering dan naar een zonovergoten dag. In grand-café Luxembourg aan het Spui zit Jort Kelder, hoofdredacteur van Quote. De vermaledijde foto van Endstra en Holleeder op het bankje is net gepubliceerd. Kelder heeft een slecht humeur, maar houdt de moed er in. Verderop zit Willem Holleeder in een cappuchino te roeren. “Hij loopt al dagen achter me aan,” zegt Kelder, “hij zegt niets, het is om gek van te worden. Kijk maar niet naar hem.”

Willem Holleeder – toch kijk ik.

Hij kijkt terug, natuurlijk, en er is in zijn blik niets te zien. Even later verlaat hij de zaak. Buiten posteert hij zich tegenover de ingang op een scooter om verder op Jort Kelder te wachten. Het is dat het Willem Holleeder is, anders zou je niet op hem letten. En juist omdat hij het is, wil je ook weer niet teveel op hem letten. Weer wat later rijdt hij rustig achter Kelder aan die naar het kantoor van Quote wandelt. Weer wat later worden de ruiten van Kelders kantoor door kogels getroffen.

Iedere keer als ik langs het beroemde bankje op de Apollolaan kom, moet eraan denken – Endstra en Holleeder, prooi en roofdier, slachtoffer en beul.

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.