Het raadsel Bob Dylan

[dropcap]N[/dropcap]iet alleen het voorjaar is onderweg, ook Bob Dylan komt er aan. Aan een electriciteitskast langs de kade om de hoek zag ik een zielige poster hangen, precies dezelfde als die er twee jaar geleden hing, alleen nu met andere data erbij: 10, 11 en 12 april.

Vorig jaar had ik mijn vrouw willen verrassen met een show van Dylan in Grenoble. We waren toen allebei behoorlijk in Bob en Bob kwam in Nederland niet langs, hij deed alleen het zuiden van Europa, Italie, Spanje, Frankrijk. Grenoble was het dichtst bij en daarbij; we waren wel eens ergens aan toe, met z’n tweetjes.

Daags tevoren zouden we heerlijk eten in Lyon, bij één van de beste restaurant van Frankrijk, daarna een design-hotel en dan de volgende dag met een hogesnelheidstrein naar Grenoble. Daar ’s avonds Bob in een oude sporthal en tot slot een romantisch hotelletje in het historische hart van de stad. De volgende dag met een boemel snel weer naar huis.

Toen werd ik ziek.

En weg was het uitje.

Sindsdien zijn we wat minder in Bob, hoewel hij er natuurlijk niets aan kan doen dat ik de man met de hamer tegen het lijf ben gelopen. Daar komt nog eens bij dat er weinig troost uit zijn muziek valt te putten, laat staan grootschalige vrolijkheid. Wat dat betreft is het universum van Bob Dylan grimmig als het leven zelf, maar dan van zijn kant bekeken. En daar hadden wij even geen behoefte meer aan.

Dat kan met Bob.

Je bent in hem.

En dan weer uit hem.

De tournee die hij nu maakt, nadert vanuit het noorden, een paar show in Scandinavie, dan Duitsland, dan een bocht om naar Frankrijk, vervolgens Nederland en daarna weer naar het zuiden, Italie en Zwitserland om tenslotte in Engeland te eindigen. Tot nu heeft hij zes concerten gegeven, de laatste in Kopenhagen.

Wie echt in Bob is, weet welke nummers hij daar gespeeld heeft, en ook welke nummers in Malmo, Stockholm, Oslo etcetera. Per avond worden er 17 nummers gespeeld. Over zes avonden gerekend is dat 17 keer 6 = 102 nummers. Een aantal nummers wordt herhaald (Like A Rolling Stone, Blowin’ In The Wind, All Along The Watchtower, klassiekers), maar over 6 shows zijn het 52 verschillende nummers en dat betekent dat hij per avond bijna 9 (8,6 om precies te zijn) nummers speelt die hij de vorige avond niet speelde. Dat is voor Dylan een hoge score.

Van die 52 nummers zijn er 22 uit de jaren zestig, 8 uit de jaren 70, 3 uit de jaren 80, 6 uit de jaren 90, 13 uit de laatste 9 jaren. Van de 6 nummers uit de jaren 90 zijn 5 afkomstig van het album Time Out Of Mind. Van Love & Theft speelt hij 4 nummers, van Modern Times 6 nummers. De verrassingen zijn de nummers uit de jaren 70 en 80: The Man In Me, Senor, Watching The River Flow, One More Cup Of Coffee, Billy, When I Paint My Masterpiece.

Tsja.

Wie nu echt in Bob is, kan zijn eigen ideale Bobavond samenstellen. Je hebt 52 nummers beschikbaar en we spelen er negen. Maak er iets moois van. Er zitten parels tussen.

Wie nog dieper in Bob is, kan gaan interpreteren. Dit is gevaarlijk, want het is niet uit te sluiten dat Bob helemaal niets met zijn muziek bedoelt of in ieder geval iets dat voor zijn publiek ongrijpbaar is. Daarom staan we daar straks weer (wij ook) in die akelige Heineken Music Hall; in de hoop dat we iets voorbij te zullen horen komen, of zien, dat in één magnifieke flits het raadsel Dylan ontsluitert.

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.