Kruispunt op zondagochtend

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

[dropcap]H[/dropcap]et kruispunt van mijn hart is het kruispunt
Overtoom en Constantijn Huygensstraat,

In Amsterdam, inderdaad.

Ik woon er niet ver vandaan, en ik kom er
Vaak langs – te voet, op de fiets, met de auto.

Op z’n best is het kruispunt in de vroege
Uren van een zondagochtend, leeg en stil
Ligt het er bij – te wachten op de dingen
Die komen gaan, nog zachtjes denkend

Aan wat er die nacht allemaal voorbij is
Gekomen – jeugd op weg naar het Leidseplein, en
Later weer terug naar Osdorp en de tuinsteden,
Studenten op fietsen, dronken toeristen,
Nachtbussen en nog meer taxi’s die almaar
Harder gaan rijden, naarmate de nacht vordert,

Ik noem maar.

Zo’n zaterdagavond en nacht vol dromen,
Gebutste liefdes, dronkenschap, dom plezier,
Geuren van bier, sex, shoarma, patat, braaksel,
Goedkope parfums, sigarettenrook, het bekende

Werk – van alle tijden; wat dat betreft zit
In de zaterdagavond weinig schot.

Op zondagochtend is op het kruispunt
Overtoom en Constantijn Huygensstraat
Van dit alles niets anders meer over dan
De herinnering – argeloze wandelaars met
Hun hond of hardlopers onderweg naar
Het Vondelpark moeten hem dan wel even
Ophalen, want zelf herinnert het kruispunt

Zich natuurlijk niets, wat jammer is – in wezen.
Hoe mooi zou het zijn: een kruispunt met
Herinneringen, verhalen, drama, een leven dat
Het bewust leeft – geen mens, maar wel een
Plek met een eigen bewustzijn.

Straks komt de zondag op gang, trams
Ratelen voorbij, de eerste auto’s gaan
De stad uit, en iets later komen de eerste
Auto’s ook alweer de stad in. Nu, nu is er
Nog even niets, een scherp zonnetje, hier
En daar wat sneeuw, een meisje op een fiets:

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

Gaat ze sporten, of heeft ze nacht bij
Een minnaar doorgebracht en moet ze
Vroeg thuis zijn omdat haar vader haar
Straks komt halen voor een visite aan oma
Die dementeert in een tehuis in de bossen
Van Zeist? In ieder geval is er iets mis het
Haar roze tas onder de snelbinders – en
Geduldig herstelt ze het ongemak. De zon
Schijnt in haar ogen, het voorjaar is niet ver

Meer.

wit800

download


Deze content is geplaatst in categorie: Gedichten.