Lachen in de zon

[dropcap]V[/dropcap]an André van Duin zeggen ze dat hij de lach aan zijn kont heeft hangen. Ik heb die uitdrukking nooit helemaal begrepen en in ieder geval vind ik hem niet erg vleiend voor het enorme en ook geraffineerde talent dat Van Duin bezit andere mensen aan het lachen te brengen.

Maar wie ben ik?

Van Den Haag zou je kunnen zeggen dat het meer dan steden als Amsterdam, Utrecht of Groningen het voorjaar aan zijn broek heeft hangen. Het kan trouwens ook zijn (ik zou het op kunnen zoeken) dat stad vrouwelijk is en in dat geval heeft ’s Gravenhage meer dan andere Nederlandse steden de lach aan haar rokken hangen. Geef toe, er is nu een totaal ander beeld ontstaan.

Gisteren was ik in Den Haag, want het leek me een uitgelezen dag om rond te hangen bij het Catshuis. Bos, Balkenende en Rouvoet vergaderen daar nu al dagen over een antwoord op de economische crisis. Als ze niet opschieten is de crisis voorbij of door iemand anders opgelost, maar dat terzijde.

Nee, niet terzijde.

Murw vergaderd, de stropdassen lossen, wallen onder de ogen, stoppelbaarden, vetvlekken op de brillen; daar komen de gladiatoren naar buiten. Henk Brons van de RVD heeft voor een mooie achtergrond gezorgd en staat ter zijde van het tafereel in zijn handen te wrijven. Het kan overigens niet lang meer duren of politici treden de pers tegemoet in zo’n voetbaldecor dat alleen maar uit sponsorlogo’s bestaat.

Ter zake nou.

Daar zijn ze dus, de mannen, de helden. En tegenover hen staat een afwachtende ploeg journalisten. Werkelijk iedereen is er, zelfs Wouke van Scherrenburg, namens het ING-huisorgaan. De leider van de RVD stapt naar voren om het vragenvuur in goede banen te leiden.

Maar er komt geen vragenvuur!

Niets, niente, nada. Doodse stilte.

Wel staat iedereen te popelen om als eerste antwoord op een vraag van de regering te mogen geven. Of zou daar binnen in de vergaderzaal de rust die ze zochten om tot grootse inzichten te komen zo letterlijk hebben genomen dat niet alleen ouderwetse media als radio en televisie waren uitgeschakeld, maar ook alle trendy media als twitter, internet, hyves, blogs, Facebook, YouTube? Ja, in dat geval konden Rouvoet, Balkenende en Bos wel eens een hoop van de werkelijkheid hebben gemist. Maar hoe goed past dit ook bij dit kabinet. Stoer stroopt het de mouwen op, maar daarna staan er korte broeken voor je.

Alle gekheid op een stokje; vlakbij het Catshuis, ik zag het Vredespaleis al liggen, nam ik de verkeerde afslag. Ik werd afgeleid door een straatnaambord: de burgermeester Patijnlaan. Daar bevond ik mij op. Aan mijn rechterhand lag een uitspanning die De Oude Tol heette. Die naam alleen al! En terras was gevuld met oude heren, vast en zeker oude topambtenaren die regeringen hadden zien komen en gaan en alles van Abraham en mosterd wisten.

Achter mij werd getoeterd.

Pardoes sloeg ik rechtsaf en nu bevond ik mij op de Scheveningseweg. En je kunt veel zeggen van die weg, maar niet dat hij niet naar Scheveningen voert, er is zelfs nergens in Europa een mooiere verbinding tussen stad en strand.

Voorzichtig begon ik hem af te rijden; links de oude, statige villa’s, deels verworden tot kantoren, rechts de trambaan en de bossages van de Haagse Parken. Ach, hier zomers de afgeladen trams richting zee te zien bolderen – er kwam ineens een grote vrolijkheid over mij en de vergaderende regering kon me niets meer schelen; de schaal met verpieterde broodjes op tafel, de kannen met koffie en thee, de lichte geur van bederf en te lang in elkaars gezelschap te te hebben gezeten. Naar buiten moesten ze, die mannen en Marriet, de zon scheen niet voor niets zo gul op Den Haag.

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.