Ooit in Meeuwen geweest?

[dropcap]E[/dropcap]n waar ligt Meeuwen? Tussen Dussen en Eethen, iets ten noorden van de Bergsche Maas, niet ver van Raamsdonkveer en Geertruidenberg. In het land van Altena en Heusden.

no-image800

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

Meeuwen: achthonderd zielen, een oude kerk, een dorpshuis, een café, twee kledingwinkels; eentje gespecialiseerd in kinderkleding, aan het begin van het dorp, eentje die in tweedehands kleren doet, middenin het dorp, naast de kroeg die De Heuvel heet. Verder zijn er twee garages, eentje gesloten (De Graaff), eentje in vol bedrijf (Bouma). Andere voorzieningen in Meeuwen: glasbakken, een brievenbus, een bushalte. En een slagerij.

Slagerij Van Drunen.

Speelt er wat Meeuwen?

Weinig, volgens het Brabants Dagblad in een verslag van een bijeenkomst van de dorpsraad twee dagen geleden. Stankoverlast als gevolg van de aanleg van een nieuw persriool en verkeersoverlast; er rijden toch wat te veel auto’s door het dorp. Verder liggen de klinkers in de buurt van de brievenbus bij de kerk nogal hobbelig; een oude dame die laatst een brief wilde posten, kwam daardoor ten val. En ooh ja, er komt wel eens een vliegtuig laag over. Het vliegveld van Gilze-Rijen ligt niet ver weg.

Meeuwen.

Er binnen rijden op een doordeweekse dag, zo rond het middaguur, en wat zie je? Slager Van Drunen die met een schep paardestront van de straat schept. Een moeder passeert achter een kinderwagen, een oude man fietst langs en stopt om een praatje te maken met de slager. Daarna vervolgt hij zijn weg. Verderop laadt een man een invalidewagen uit een donkerblauwe Mazda. Zijn vrouw wacht in de auto tot haar kar klaar is. Ze gaan naar een bijeenkomst in het zaaltje van cafe De Heuvel.

no-image800

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

“Mooi dorp,” zeg je even later tegen de slager.

“Vroeger was het mooier,” antwoordt hij onmiddellijk. Hij leunt op zijn schep en begint over de beschietingen die de Polen en de Engelsen in het laatste oorlogjaar op Meeuwen hebben uitgevoerd; zij lagen aan de andere kant van de Maas, de moffen hier. Er bleef niets van Meeuwen over, kerk in puin, alles in puin – een paar huizen hebben het overleefd, en de bomen.

Hij wijst op de lindenbomen bij de bushalte. “die stonden er ook al toen mijn vader hier een winkel had,” zegt hij. En om het te bewijzen, noodt hij de bezoeker in zijn winkel waar oude foto’s hangen. Inderdaad – in 1932 stonden de lindenbomen er ook al, net als de boom bij het dorpshuis, een eik. Na de oorlog is Meeuwen snel opgebouwd – en vandaar dat het er nu alweer als een oud dorpje uitziet. De slager laat een oude krantenadvertentie van zijn vader zien: “Ondergetekende bericht dat hij op de Paaschtentoonstelling te ’s Hertogenbosch voor de aanstaande feestdagen heeft aangekocht: een varken wegende 700 pond.”

Was getekend.

W. van Drunen.

Meeuwen.

Daaronder een prijslijst van vlees, waaronder runderhaas voor tachtig cent per pond. “Dat kost nu 23,50 de kilo,” vertelt de slager, “euro’s hè, inkoop! En het is nauwelijks te krijgen – alles gaat naar de horeca.” De slager zwaait naar een oude vrouw die achter haar looprek aan de overkant van de smalle hoofdstraat met een paar oude kranten in het mandje aan haar stuur onderweg is naar de papierbak, daarna wil hij verder met zijn werk – de paardenstront is nog niet allemaal van straat af. “Daar had je vroeger veel werk aan,” zegt hij nog. “Goeie mest ook,” en hij lacht.

Verder niets aan de hand in Meeuwen.

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.