Over geluk en de ander

[dropcap]Z[/dropcap]e zeggen dat lichaam en geest in staat zijn pijn, verdriet en ongeluk te verdringen, zodat het leven door kan gaan. Het meest sprekende voorbeeld hiervan is de bevalling. Geen vrouw die zich exact de bijbehorende pijnen herinnert. Als wel, dan zou ze niet aan een tweede baby beginnen en was de aarde niet overbevolkt.

Maar hoe zit het met geluk? Beklijft dat eigenlijk wel? Ik begin hierover omdat ik graag iets zinnigs over geluk zou willen zeggen. Dat is iets dat ik al jaren probeer, maar grote successen heb ik tot nu toe niet geboekt. Misschien is geluk wel een saai verhaal, de moeite van het vertellen niet waard. Misschien is het per definitie zo kortstondig dat het ongrijpbaar is.

Vaak loop ik langs de straten en kijk ik bij andere mensen naar binnen. Het einde van de middag is het mooiste moment; de gordijnen zijn nog open, maar de interieurs (als er iemand thuis is) worden al gezellig verlicht. Wat mij dan altijd opvalt is dat iedereen het zo goed vooor elkaar heeft. Zelden passeer ik een huishouden van Jan Steen: een vloer vol Lego en Playmobile en volgescheten luiers, borden met etensresten op de salontafel, lege flessen op de eettafel, her en der verspreide kledingsstukken.

Hetzelfde geldt voor diverse achterburen aan de andere kant van de binnentuin. Ik heb een goed zicht op hun keukens en af en toe zie ik ze daarin redderen. Laatst een jonge moeder die bezig was iets te bakken. Het konden krieltjes zijn, of misschien was het een omelet. Wat ik kon zien was in ieder geval geel. Haar keuken paste als een kledingstuk om haar heen, nee: het leek alsof zij volkomen fluide acteerde in een commercial voor Bruynzeel-keukens. Het aanrecht achter haar was keurig opgeruimd, de ruimte rond het fornuis bevatte in correcte slagorde olijfolie, azijn, peper, zout, the basics. Er boven hing een rek met pannen, schuimspanen, supervorken, enorme vorken, steelpannen, alles blinkend als nieuw.
Hoe kan dat nou?

Ik zal niet zeggen hoe mijn eigen keuken erbij ligt, noch heb ik iets over onze woonkamer te zeggen. Volgens mij mankeert er helemaal niets aan, maar toch heb ik altijd over de buren. “Zeur niet zo,” zegt mijn vrouw dan, “het is hier net goed als overal.” Dat weet ik natuurlijk, maar altijd weer steekt dat vervelende gevoel op. Andere mensen die het allemaal voor elkaar hebben; keurig hypotheekje, leuke baan, goed spaarplan, auto van de zaak, op zaterdag samen in bed ontbijten (hij heeft het klaargemaakt) terwijl de baby zich nog even gedeisd houdt. Als ze hem straks te eten geven, morst hij niets en hij slaat ook niet met zijn vuistjes in de pap.

Puur geluk.

Onlangs had ik het er met een goede vriend over. Hij zit in dezelfde bedrijfstak als ik, maar hij is minder slordig en goed met geld. Hij heeft over de toekomst nagedacht, en voorbereidingen getroffen. Hem kan, lijkt het, niets gebeuren. Oké, hij kan met boeken komen die niemand wil lezen, maar dan zal hij zeker elders in de wereld onderdak vinden. Een vriend dus, jonger dan ik, waar ik tegenop kijk. Daar heb ik nooit moeite mee gehad trouwens. Jaloezie is mij vreemd, als het vrienden betreft, en ik bewonder graag.

Hoe dan ook, we kwamen over dit onderwerp te spreken en tot mijn verbazing had hij precies hetzelfde gevoel. Hoe bestond het dat een politieagent van onze leeftijd het met 2150 euro in de maand moest doen en dat hij dan ook nog twee keer per jaar op vakantie kon, naar verre oorden, een prima huis had, met een tuin zoals het hoort, alles eigenlijk wat het hart maar kan begeren. “Terwijl wij…” Hij maakte zijn zin niet af, maar we begrepen elkaar. Wij schrijven met vulpennen ter waarde van een tweedehands autootje, van onze schoenen kan een gezin leven. Iets van schaamte kennen we wel, maar ook weer niet teveel, want als één beroepsgroep leeft van de wind en geluk, is het de onze wel. Je mag niet klagen, tel uw zegeningen, maar toch: waarom zijn we niet allemaal hetzelfde? Gewoon gewoon met gewone sores en gewone oplossingen en altijd de vloer in de boenwas? Waar is de heilstaat die onze voorouders ooit is beloofd?


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.