Politiek

[dropcap]Z[/dropcap]aterdagochtend op de radio: of het niet zonde van de tijd was geweest, dat gesteggel over Afghanistan?

“Ach,” zei het wakkere kamerlid Bakker van D’66, “het was toch reces. Anders hadden we maar niets gedaan.”

Ja, een schitterende opmaat naar de gemeenteraadsverkiezingen was het zeker, de gebeurtenissen van de afgelopen weken. Van voornemen tot bereidheid – het aanzien van regering en parlement is weer flink gestegen, de politiek wint eindelijk de harten van de mensen, perfect op tijd, want de oogsttijd is aangebroken, om met minister Brinkhorst te spreken.

Balkenende?

In het begin vonden we hem grappig, aandoenlijk zelfs, onze eigen Harry Potter. Maar daarna werd hij al snel deerniswekkend en vervolgens gingen we ons aan hem ergeren. Inmiddels is hij een aanfluiting geworden, de slechtste premier van de afgelopen vijftig jaar, volgens de luisteraars van OVT, het onvolprezen radioprogramma van de zondagochtend.

Ligt Jan Peter er wakker van?

Dat zou best eens kunnen, maar zaterdag was er nog niets van te merken: toen opende hij met zijn nieuwe bril en nieuwe kapsel in Rotterdam de CDA-campagne voor de gemeenteraadsverkiezingen met een aanval op Wouter Bos: die vergeet de hoeksteen van de samenleving, het gezin.

Weer die verdomde hoeksteen!

Oude rethoriek, maar in een nieuw jasje, want het CDA heeft zichzelf in stilte bijgepunt: er is zogezegd aan het merk gewerkt. Behalve de groene campagnesjaal is er nu ook een oranje sjaal met christelijk logo, jawel. En had je tien jaar geleden nog aanstekers met het CDA-logo, nu zijn het wekkers en strandballen die in de webwinkel te koop worden aangeboden. Balkenende droeg die oranje sjaal toen hij samen met minister De Geus in winkelcentrum Zuidplein ging folderen.

Een mooie foto zag ik daarvan: machtige heren die zich op een argeloze bejaarde op een scootmobiel storten. Dat gaan we dus de komende weken weer volop beleven. De meeste mensen lopen gewoon door als ze een politicus in een winkelcentrum zien. De enkeling die zich wel aan laat spreken, kan of niet ontsnappen (zoals de scootmobieler) of hoopt even op televisie te komen, want altijd zijn er camera’s bij.

In Amsterdam zullen de camera’s zich richten op de CDA-lijsttrekker in de deelraad binnenstad, het orgaan dat in het hart van de hoofdstad over prullebakken, lantarenpalen en parkeervergunningen beslist. De CDA-lijsttrekker voor deze deelraad is namelijk Michael Veling, een coffeeshophouder, en daaraan kun je zien dat ook het CDA met de tijd meegaat; het is een open, democratische partij waarin iedereen carrière kan maken.

Naar verluid hebben Balkenende, Donner en Verhagen in Den Haag de wenkbrauwen wel even gefronst toen ze hoorden van de Amsterdamse lijsttrekker, maar daar hebben ze het bij gelaten. Een reddeloze stad, dat Amsterdam, zullen ze gedacht hebben, en zeker die binnenstad; daar kunnen ze wel tegen een stootje.

Natuurlijk.

Maar een coffeeshophouder als lijsttrekker van het CDA? Waar is het einde? Of maakt het allemaal geen moer meer uit? Kennelijk niet. Aan de ene kant Gert Leers in Maastricht tegenwerken als hij de softdrugsproblematiek in zijn stad wil aanpakken, aan de andere kant in Amsterdam met coffeeshophouders in zee gaan. Over dubbele moraal gesproken. Aan de ene kant voortdurend bij de mensen in een goed blaadje willen komen, aan de andere kant altijd maar weer de plank misslaan, dat is de tragiek van het CDA van Balkenende.

einde

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.