True love is a wonder

[dropcap]Z[/dropcap]e lopen over straat. Ze zijn onderweg naar huis. Ze zijn verliefd. Het is nog pril. Ze wonen nog niet bij elkaar, maar wel in dezelfde buurt. Ze lopen, zoals dat heet, samen op. Hij met een fiets aan de hand en een rugzak, zij met een tas van Mexx.

no-image800

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

Waar hebben ze het over?

Het leven. De kou. De stad. De lente die eraan komt. De zomer die zal volgen. Hun werk. De avond – en wat die gaat brengen. Het weekend dat voorbij is, het weekend dat voor de boeg ligt. Ze praten in algemene termen. Ze laten zich niet te ver gaan. Ze houden het oppervlakkig, maar toch intiem. Wat ze vermijden is hun toekomst.

Bijna angstvallig.

Dat hoort bij het stadium waarin hun liefde zich bevindt, en bij hoe ze zijn: nette, timide, beschaafde jongelui. Ze zouden het misschien wel willen, hard van stapel lopen, maar ze doen het niet, uit angst dat er dan iets misgaat. Beiden hebben daar ervaringen mee. Liefde is iets waar je voorzichtig mee om moet gaan.

Waar lopen ze?

In Markstraat in Eindhoven, die overgaat in de Vrijstraat. Het hart van de stad, winkelgebied als overal. Ze lopen in de richting van de Keizersgracht, met Kleine Berg en Grote Berg aan de overkant. Af en toe flakkeren hun stemmen even hoorbaar op.

“Dat vind ik ook.”

“Gek hè.”

“Ach joh, nog even.”

“Ik kan niet wachten.”

“Weinig zin in.”

“Volgende week.”

“Supercool zeg.”

Ze houden inmiddels elkaars hand vast. Als ze praten, zijn hun hoofden dichtbij elkaar. Ondanks dat ze deel uit maken van de straat, en alles wat er gebeurt, zijn ze toch ook met z’n tweetjes, heel erg met z’n tweetjes zelfs, druk doende een eigen wereld te maken.

no-image800

[oorspronkelijke afbeelding verdwenen]

Voor de omgeving hebben ze weinig oog – die kennen ze, en die is op dit moment niet interessant. Al liepen ze door Rome of Parijs, dan nog zouden ze in elkaar opgaan. Dat is mooi natuurlijk, maar zoals altijd gaat het begin ook in dit geval al zwanger van het einde. Straks consumeren de verliefdheid, trekken ze bij elkaar in, trouwen ze, krijgen ze kinderen, kopen ze een huis, en voor ze weten wat hen overkomt, draaien ze mee in de mallemolen van alledag.

Maar nu nog even niet.

Nog even niet.

Nu lopen ze door de Vrijstraat, de Markstraat al achter zich, en schurken ze zich even tegen elkaar aan. Als je alles om je heen vergeet, ben je alleen, of beter nog: samen, en loop je in elkaar over. Dat is de liefde, straks komt de rest.

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.