Verzet

[dropcap]H[/dropcap]et zijn kleine berichten, maar ze doen het hart even boos opspringen. Vorige week: minister Donner wil een landelijk registratiepunt voor graffiti. De strijd tegen de ongevraagde muurschildering zal geintensiveerd worden.

Het moet afgelopen zijn met de verloedering: Nederland krijgt weer schone viaducten, onberispelijke muren, geen geklodder meer op bruggen, lantarenpalen en glasbakken. Dat draagt ook bij tot het gevoel van veiligheid.

Handen wassen voor het eten.

Met twee woorden spreken.

Oudjes helpen bij het oversteken.

Daar moet ik altijd aan denken als ik zo’n bericht lees. Allemaal niets op tegen, zeer fatsoenlijk zelfs, maar toch wringt er ook iets, en dat is het linkse, of beter gezegd: het opstandige hart. Bij nacht en ontij ondersteboven aan een viaduct hangen om er in feestelijke letters een tekst op te spuiten, ik kan niet anders dan er sympathie voor hebben, bewondering zelfs.

Ergens in Noordoostpolder een electriteitshuisje zien staan waar met witte verf Mieke op is gekalkt, manshoog, het ontroert me. Het idee alleen al dat een jongen er in een mistige nacht met een emmer witte verf en een grote kwast op uit trekt om zo van zijn hartstocht kond te doen- schitterend. Nog mooier: de eerste keer dat Mieke op haar brommer langs het electriciteitshuisje snort en haar naam ziet staan. Meteen weet ze wie het gedaan heeft, en even knijpt de verliefdheid haar keel dicht.

Ik bedoel maar.

Zij die boven ons zijn gesteld (om een favoriete uidrukking van Theo van Gogh te gebruiken) zijn er niet van gediend. Ze vinden het ontsierend en verloederend. Dat alleen al is een reden om hartstochtelijk van graffiti te houden, om niet te zeggen: zelf de spuitbus ter hand te nemen.

Gisteren weer zo’n bericht, klein en onopvallend tussen Willem Holleeder (de man lijkt wel dood, zo omstandig word zijn carrière door alle kranten doorgenomen) en het gezeur over Afghanistan: het kabinet wil een verbod op kraken. Minister Dekker en minister Donner onderzoeken sinds enige tijd de mogelijkheden daartoe. Dit om tegemoet te komen aan de wens van het CDA.

Het verbod is noodzakelijk, volgens die partij, omdat de kraakbeweging hoofdzakelijk criminelen en illegalen trekt. Ik dacht altijd dat het jongens en meisjes met hanekammen en loslopende herdershonden waren die hun bier bij voorkeur op de stoep voor hun kraakpand drinken, maar het CDA weet weer meer dan ik.

Hanekammen.

Herdershonden

Halve liters bier.

Ook verloedering, en ontsiering – moet keihard worden aangepakt. Ik begrijp wat er bedoeld wordt, en zou zelf mijn oudste dochter niet graag met een hanekam, een herdershond en een halve liter zien thuiskomen, hoewel: alles beter dan een burgerlijk trutje dat ja en Amen zegt en keurig de gebaande paden van Jan Peter en Piet-Hein afwandelt, aan de arm van een brave Hendrik, ja toch?

 

Fatsoen moet je doen, zegt deze regering, en het regent plannen, voornemens, websites, reclamecampagnes, ideeen en onderzoeken. Maar wie wil er nou fatsoenlijk zijn, in het diepst van zijn gedachten? Wij allemaal, misschien wel, ja, het zou zomaar kunnen. Maar toch is verzet een dure plicht, en niet alleen in tijden van oorlog.

download


Deze content is geplaatst in categorie: Berichten.